There is a Place in Hell Reserved for Me and My Friends

Τρίτη, Αυγούστου 02, 2005

  αυτός ο sufjan stevens
δεν είναι πολύ ξενέρωτος;

Comments:
Μα τι λες τώρα!
Είναι πολύ ταλαντούχος και ευρηματικός τύπός. Η μουσική του είναι φοβερή και μόνο η ιδέα του να κάνει 52 δίσκους όσες και οι πολιτείες της ΗΠΑ είναι super και δείχνει πόσο νούμερο είναι.
Θα ήθελα πολύ να τον δώ live.

Που σου ήρθε αυτό τώρα;
 
Εμένα ο Sufjan μου φαίνεται δέκα φορές καλύτερος από τον Rufus.
Τραγουδάει σαν άνθρωπος -κι όχι από τη μύτη σαν τον άλλο τον ανυπόφορο- έχει ωραία ζεστά τραγούδια, γραμμένα διαχρονικά και μου θυμίζει Beach Boys της παρανοϊκής περιόδου του.
Το δε "Illinoise" (που για λόγους που δεν μπορώ να κατανοήσω, το έχω με την λογοκριμένο εξώφυλλο με τον Superman) είναι μια χαρά album για καμμένους ανθρώπους με σοβαρό πρόβλημα κοινωνικής προσαρμογής. Ο παράδεισος δηλαδή.
 
"την λογοκριμένο εξώφυλλο"...
Χριστέ μου πάλι ληγμένα μου έδωσαν...
 
η εξώφυλλος, όπως η Μήλος, η Βίβλος και η Κίμωλος

α. το Illinoise δεν είναι δίσκος που ακούγεται πάνω από μια φορά. Βαριέσαι.
β. ο Sufjan στις συνεντεύξεις του αμολάει κάτι εμετικά κλισέ τύπου "το σοβαρό καλό παιδί που όλοι θα θέλαμε για να μας φέρνει τον καφέ". Ο Αμερικάνος Πλούταρχος.
γ. Ο Rufus από την άλλη είναι πιο edgy, είναι σαν το σατανικό alter ego του Sufjan.
δ. Οι μουσικοκριτικοί τον εκθειάζουν σε τόσο εκνευριστικό βαθμό που σκέφτεσαι πόσο μεγάλο μπορεί να είναι το budget που διέθεσε η Asthmatic Kitty (?!?!)
ε.Φάγαμε τη φόλα του Conor Oberst για φέτος, χρειαζόμασταν και δεύτερη;
στ. Έχει κάτι αισχρές press photos στο site του με τη στολή του Μιτσιγκάνου (μπόινγκ) πυροσβέστη με κάτι ταμπούρλα και καραμούζες και κάτι άλλες με κάτι πούπουλα σε πράσινο φόντο και ένα πράγμα που μοιάζει με μπουζούκι. Ποιος να τον πάρει μετά στα σοβαρά;
 
Απόλυτα θέλω να ξεράσω πάνω στον Coner Oberst στους Bright Eyes και στο άτεχνο συνάφι του. Πάρα πολύ τίποτας.
Ο Sufjan είναι ο μετα-συντηρητικός αμερικανός που έχει μια συμπάθεια στην έννοια της κλασικής ενορχήστρωσης. Αυτό μου αρκεί. Συν ότι ονομάζει τα τραγούδια του όπως του φανεί...
Η εξώφυλλός του πάντως λέει.
Και ο ίδιος λέει ως φιγούρα.
Τα πούπουλα τώρα...
 
η ένστασή μου δεν είναι στη μουσική του κυρίως, αλλά στο attitude του ήσυχου, καλού, άνευρου, μετα-συντηρητικού (ό,τι πιο εύστοχο έχω ακούσει επί του θέματος) παιδιού. Μου τη δίνει στα νεύρα.
Πάντως τώρα που ξαναβλέπω τις φωτό είναι cutie.
Conor Oberst sux!
 
και ο τίτλος "They Are Night Zombies!! They Are Neighbors!! They Have Come Back From the Dead!! Ahhhhh!" γαμεί.
αλλά και πάλι ο τύπος είναι ξενέρωτος
 
Καλημέρα παιδιά. Μπαίνω και γω στο διάλογο, αν και δεν έχω την παραμικρή ιδέα πως ακούγεται ο δίσκος του Stevens (καθότι δεν είναι της δικαιοδοσίας μου αυτά - άλλωστε για κάποιους το ντεμπούτο των Trivium είναι potentially πιο σημαντικό από κάθε δίσκο των Bright Eyes - τους οποίους έχω κράξει σε ανύποπτο χρόνο σε άλλο μπλογκ). Το μόνο που ήθελα να πω είναι η σταδιακή μετατροπή κάποιων συγκεκριμένων μπλογκς σε ένα γενικευμένο forum, με τύπους να απαντάνε σε ένα για θέματα που τέθηκαν στο άλλο.
Πολύ ωραία είναι παιδιά, ειδικά τώρα που δεν έχετε δουλειά.
ps. αξίζει να τσεκάρω τελικά τον τύπο wcig? εσύ ξέρεις πιστεύω (keep in mind ότι τον Rufus τον πάω πολύ)
pps. αν θέλετε να ακούσετε κάτι σχετικά χαλαρό (έτσι γίνονται οι κατηγοριοποιήσεις πλέον) φέτο, just choose Eels
 
Eels are brilliamt big time...
Niva, Sufjan τσέκαρε αν σου αρέσει ο Rufus...
Πρέπει να τον ακούσεις anyway - είναι event release φέτος και μάλιστα outsider.
Είναι τόσο κλάσικ αλλά με ένα twist.
Βιολιά και mid tempo ενορχηστρώσεις για να πίνεις δίκταμο με μια τζούρα βότκα μέσα.
 
Καλημέρα παιδιά,
λοιπόν...εγώ τον Sufjan τον βρίσκω τρελάρα και μου αρέσει. δεν είναι μόνο το Ιllinois, έχει και άλλους 2 δίσκους. Άσχετα αν στο Avopolis τον έμαθαν φέτος...
Ο Rufus είναι άλλος ένας αγαπημένος για το νωχελικό, βαριεστημένο- ωχ έχω και να τραγουδήσω- στυλ του.

Αλλά τώρα να θάβουμε και τους Bright Eyes...όχι γαμώτο. υποκλίνομαι στο ταλέντο του Conor (άκου φόλα)... ο τύπος έχει απίστευτη δισκογραφία και δεν είναι καν 25 χρονών... γράφει ποίηση όχι αστεία. Μακάρι να διοργάνωνε κάποιος μια συναυλία με όλους αυτούς
 
τελικά, ξέρει κανείς πώς προφέρεται το "Sufjan" ;
 
"Σούφιαν"
 
merci :)
 
ai sixtir me tous mouzikadithes. (o kathenas me ton pono tou)
 
Δεν τον έχω ακούσει ακόμα αλλά τον είδα σε μια φωτό και τον βρήκα νοστιμούλη (μην κράξεις!).

White car, λίγα τα λόγια σου για τον Rufus γιατί θα σε καλέσω σε μονομαχία (θα φοράμε πανοπλίες, όπως στο εξώφυλλο του Want One, χε,χε)

:-)
 
Rufus rules!

(χαϊκού για το καλοκαίρι)
 
Η αλήθεια είναι ότι ο Rufus έχει κερδίσει ό,τι έχει κερδίσει, με αυτό το κράμα πόζας και bedsit drama ήχου... Στιλάτος, όσο πρέπει ironic, έξυπνος και με background. Είναι αυτό που θέλουν οι post modern τρέντιδες που αποφάσισαν να αφήσουν την πλαστικούρα και να ασχοληθούν με τη real music.
O Sufjan όμως...
Δεν ξέρει τι θα πει post modern...
Φαίνεται στο βλέμμα του, στον ήχο του, στο πώς τα αντιμετωπίζει τα πράγματα.
Συν ότι τραγουδάει "κανονικά", αφήνοντας όλη την και καλά ηδυπάθεια για τον Rufus.
O Sufjan γνωρίζει μόνο τους Beach Boys -απότι φαίνεται- και την κουλτούρα της στουντιακής ενορχήστρωσης με όλο το σετάκι εγχόρδων, πλήκτρων κλπ.
Κοινώς - έλεος με τους post modern.
Λίγη originality ποτέ κανέναν δεν έβλαψε.
 
στην ποδιά του Rufus σφάζονται οι bloggers βλέπω...
Έλειψα λίγες μέρες και μου το κάνατε αμέρικαν μπαρ :Ρ
 
Θα του είχα πάρει το κεφάλι με το ξίφος μου (γιατί συνεχίζει να βλασφημεί τον Rufus) αλλά είπα να μην σου λερώσω με αίματα το καλοκαιρινό κιτρινάκι σου.

;-)
 
Δημοσίευση σχολίου

<< Home

Archives

Μαρτίου 2005   Απριλίου 2005   Μαΐου 2005   Ιουνίου 2005   Ιουλίου 2005   Αυγούστου 2005   Σεπτεμβρίου 2005   Οκτωβρίου 2005   Νοεμβρίου 2005   Δεκεμβρίου 2005   Ιανουαρίου 2006   Φεβρουαρίου 2006   Μαρτίου 2006   Απριλίου 2006   Μαΐου 2006   Ιουνίου 2006   Ιουλίου 2006   Αυγούστου 2006   Σεπτεμβρίου 2006   Νοεμβρίου 2006   Φεβρουαρίου 2007   Ιουλίου 2007   Δεκεμβρίου 2007   Φεβρουαρίου 2008   Δεκεμβρίου 2008   Δεκεμβρίου 2009   Δεκεμβρίου 2010   Δεκεμβρίου 2011  

This page is powered by Blogger. Isn't yours?