There is a Place in Hell Reserved for Me and My Friends

Σάββατο, Ιουλίου 09, 2005

  london calling
H αλήθεια είναι ότι θεωρώ κομμάτι αυτονόητο και υποκριτικό το να αρχίσω να γράφω είτε για τον πλανήτη που είναι σκατά, είτε για τον τρομο-φόβο της δύσης, είτε για το φονταμενταλισμό της ανατολής, είτε για το πόσο μαλάκας είναι ο Bush, είτε για το ότι το να προκαλέσει η ηγεσία της δύσης τους τρομοκράτες της ανατολής κι αυτοί με τη σειρά τους να ξαναπροκαλέσουν την αντίδραση της δύσης κοκ. δεν ελαφρύνει καθόλου τη θέση ούτε των τρομοκρατών ούτε των δυτικών κυβερνήσεων. Γενικά είχα γράψει ένα κείμενο παλιότερα με άλλη αφορμή για αυτήν την κατάσταση και βαριέμαι να τα ξαναγράφω. Σιωπή λοιπόν. Καλύτερο από επανάσταση του laptop.

Comments:
Αυτό είναι ένα από τα 5-6 αξιοπρεπή post επί του θέματος που διάβασα στα blog. Σε θέματα ζωής και θανάτου, μόνο 3 στάσεις δέχομαι: α) την κριτική με εξαντλητικά αυστηρή σοβαρότητα, β) το μαύρο χιούμορ και γ) τη σιωπή. Αν τηρήσεις οποιαδήποτε άλλη στάση, είσαι απλώς υπόλειμμα μύξας πατημένου σκουληκιού.

Είχε πει καλή ατάκα ο επιθεωρητής Κάλαχαν: Opinions are like assholes. Everybody has one...
 
Δημοσίευση σχολίου

<< Home

Archives

Μαρτίου 2005   Απριλίου 2005   Μαΐου 2005   Ιουνίου 2005   Ιουλίου 2005   Αυγούστου 2005   Σεπτεμβρίου 2005   Οκτωβρίου 2005   Νοεμβρίου 2005   Δεκεμβρίου 2005   Ιανουαρίου 2006   Φεβρουαρίου 2006   Μαρτίου 2006   Απριλίου 2006   Μαΐου 2006   Ιουνίου 2006   Ιουλίου 2006   Αυγούστου 2006   Σεπτεμβρίου 2006   Νοεμβρίου 2006   Φεβρουαρίου 2007   Ιουλίου 2007   Δεκεμβρίου 2007   Φεβρουαρίου 2008   Δεκεμβρίου 2008   Δεκεμβρίου 2009   Δεκεμβρίου 2010   Δεκεμβρίου 2011  

This page is powered by Blogger. Isn't yours?