There is a Place in Hell Reserved for Me and My Friends

Πέμπτη, Μαρτίου 24, 2005

  Machiavelli Me

Σήμερα τελειώνω τον "Ηγεμόνα" του Μακιαβέλλι, ένα βιβλίο που μέσα στη σκληρή και κυνική λογική του καταφέρνει να είναι γοητευτικό. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο μάλιστα. Γιατί καταλαβαίνεις πώς η ανθρώπινη σκέψη μπορεί να είναι ταυτόχρονα, στρατηγική, ηθική, ανήθικη, δαιδαλώδης, διαχρονική σχεδόν στο ακέραιο και απόλυτα προβλέψιμη. Ο Μακιαβέλλι είναι ίσως ο πιο παρεξηγημένος από όλους τους "κακούς". Έζησε μια ζωή που σπαταλήθηκε ανάμεσα σε βοηθητικά αξιώματα, φυλακές και (άδικες όπως αποδείχθηκε μετά) καταδίκες. Και στο τέλος της ζωής του, μέσα σε δύο βιβλία κατάφερε και έκλεισε όλη την ανθρώπινη κοινωνικοπολιτική (ενίοτε και επαγγελματική) συμπεριφορά. Και αντί για κάποιου είδους αναγνώριση, η μοίρα του επιφύλαξε να κάτσει στη θέση "Ο Πιο Ονομαστός Συνομώτης Όλων Των Εποχών" στο συμβούλιο της Ιστορίας.
Και να δεχτεί κανείς ότι ο Μακιαβέλι ήταν "με τους κακούς" σκέφτομαι ότι και πάλι δεν του αξίζει μια καλύτερη θέση στην ιστορία αφού τόλμησε να διατυπώσει όλον τον τρόπο σκέψης του με απόλυτη ειλικρίνεια; Γιατί δε συμβαίνει αυτό; Επειδή εφαρμόζουμε τις διδαχές του καθημερινά όπου μας δίνεται η ευκαιρία να διαχειριστούμε "εξουσία" και θεωρούμε ότι αυτές είναι κόντρα στο πακέτο "ηθικές αξίες" που μας πούλησε το τρύπιο μας εκπαιδευτικό σύστημα; (άλλωστε πάντα ο άνθρωπος ήθελε να αποκυρήσσει αυτό που εφάρμοσε για να "ανέβει σκαλοπάτια")
Παρ'όλ'αυτά εξακολουθώ να θεωρώ ότι ο κόσμος μας θα ήταν πολύ χειρότερος αν ο Μακιαβέλλι είχε γράψει βιβλίο για αυτούς που θέλουν να γίνουν ηγεμόνες και όχι για αυτούς που είναι ήδη.
Και επίσης το μικρό του όνομα ("Νικολό") είναι το πιο γαμημένα εύηχο όνομα που έχω ακούσει ποτέ μου. Θα σκότωνα να με λένε έτσι.

Comments:
Το βιβλίο είναι όντως milestone στην ιστορία της φιλοσοφίας (αν και ο Νικολό δεν είναι από τους αγαπημένους μου). Έχει όμως όντως γαμημένα εύηχο όνομα (όταν ήμουν στην Αγγλία και την Ολλανδία, διασκεύαζα πάντα το όνομά μου -Νικόλας- όπως γούσταρα κάθε φορά. Νικόλας, Νικόλα, Νίκο, Νικ, Νικολό, Νίκλας, Κλάους, Νίκι, Νικολά, Μπουτς, Φρέντι και πάει λέγοντας. Τρελά γέλια).

Καλή αρχή φίλε, νομίζω αυτό το blog έχει μέλλον...
 
ναι και τώρα που πέθανε και ο Πάπας είναι και αρκετά επίκαιρο.
(καλά είσαι που μπορείς να μεταλλάσσεις το όνομά σου. με το "ηλίας" εγώ τι να κάνω. το πολύ πολύ λιάκος -μπλιαχ)
:)
 
Δημοσίευση σχολίου

<< Home

Archives

Μαρτίου 2005   Απριλίου 2005   Μαΐου 2005   Ιουνίου 2005   Ιουλίου 2005   Αυγούστου 2005   Σεπτεμβρίου 2005   Οκτωβρίου 2005   Νοεμβρίου 2005   Δεκεμβρίου 2005   Ιανουαρίου 2006   Φεβρουαρίου 2006   Μαρτίου 2006   Απριλίου 2006   Μαΐου 2006   Ιουνίου 2006   Ιουλίου 2006   Αυγούστου 2006   Σεπτεμβρίου 2006   Νοεμβρίου 2006   Φεβρουαρίου 2007   Ιουλίου 2007   Δεκεμβρίου 2007   Φεβρουαρίου 2008   Δεκεμβρίου 2008   Δεκεμβρίου 2009   Δεκεμβρίου 2010   Δεκεμβρίου 2011  

This page is powered by Blogger. Isn't yours?